Deume a impresión de que Portugal estaba mellor cá última vez que fóramos, hai xa sete anos! pero que aínda segue a ser ese país que che dá o mellor e o peor de si dun intre para outro.
Póvoa é o destino do pijerío portuense, está máis coidada na zona turística que xira arredor dos banhos, pero o seu casco vello ou a zona que non é fachada está condenada a morte. Como se despisten, o seu paseo marítimo pode chegar ata Vigo.
Non gostei de Espinho, que descoñecía e que non resiste a comparanza con Póvoa por moito hotelazo que teña. Fóra da zona de banhos pareceume unha vila triste. En xeral, chama a atención o pouco que se renovan os espazos públicos: as estradas, as beirarrúas os parques, os mercados... están deixados coma se xa tivesen feito o seu labor e non servisen máis. Anque Aveiro pareceume a excepción: estivera nel o ano que morreu Amália e xa me encantara. Desta volta aínda me pareceu que estaba máis coidado e rehabilitado o seu casco vello. Comemos no Rodel un bacallau de vicio, anque quedei con gañas de visitar o Cafeína do cal me falaran moi ben. A praça do Peixe, a ponte nova no canal de san Roque, o canal central coas súas fermosas fachadas modernistas, a rúa Belem do Pará, a Praça do Marqués de Pombal...non teñen desperdicio.
Porto é Porto. Posúe un deses espazos únicos comparable á Piazza della Signoria de Florencia ou á do obradoiro de Santiago. Refírome á Baixa, a esas terrazas do Cais da Ribeira ou á vista incomparable desde Gaia, unha vez cruzada a ponte de don Luiz. Non fixemos gran cousa pola calor e porque indo con nenos, todo é máis complicado, pero só un par de horas nesa milla de ouro, compensa. Fomos en comboio desde Esmoriz, onde estabamos aloxados, e a viaxe resultou moi agradable porque os cercanías funcionan realmente ben. Son trens novos, moi cómodos e coidados, que pasan por vilas como Granja, coas súas casas señoriais de principios do século pasado, último reduto daquela alta burguesía portuense que ía a banhos a curar a escrofulose ou o reuma (lembrar Sostiene Pereira) a rentes das praias salvaxes e marabillosas desa zona.
Rematamos, como non, en Valença. A unha que sei eu, saíulle mal a xogada porque era domingo e estaban fechadas moitas lonjas, pero en troques, había grupos de animación na rúa (clowns, músicos, malabaristas...) que nos deron unha agradable sobremesa logo do enésimo bacallau (posiblemente o mellor da viaxe, anque o menos barato) no Fortaleza.
Non gostei de Espinho, que descoñecía e que non resiste a comparanza con Póvoa por moito hotelazo que teña. Fóra da zona de banhos pareceume unha vila triste. En xeral, chama a atención o pouco que se renovan os espazos públicos: as estradas, as beirarrúas os parques, os mercados... están deixados coma se xa tivesen feito o seu labor e non servisen máis. Anque Aveiro pareceume a excepción: estivera nel o ano que morreu Amália e xa me encantara. Desta volta aínda me pareceu que estaba máis coidado e rehabilitado o seu casco vello. Comemos no Rodel un bacallau de vicio, anque quedei con gañas de visitar o Cafeína do cal me falaran moi ben. A praça do Peixe, a ponte nova no canal de san Roque, o canal central coas súas fermosas fachadas modernistas, a rúa Belem do Pará, a Praça do Marqués de Pombal...non teñen desperdicio.
Porto é Porto. Posúe un deses espazos únicos comparable á Piazza della Signoria de Florencia ou á do obradoiro de Santiago. Refírome á Baixa, a esas terrazas do Cais da Ribeira ou á vista incomparable desde Gaia, unha vez cruzada a ponte de don Luiz. Non fixemos gran cousa pola calor e porque indo con nenos, todo é máis complicado, pero só un par de horas nesa milla de ouro, compensa. Fomos en comboio desde Esmoriz, onde estabamos aloxados, e a viaxe resultou moi agradable porque os cercanías funcionan realmente ben. Son trens novos, moi cómodos e coidados, que pasan por vilas como Granja, coas súas casas señoriais de principios do século pasado, último reduto daquela alta burguesía portuense que ía a banhos a curar a escrofulose ou o reuma (lembrar Sostiene Pereira) a rentes das praias salvaxes e marabillosas desa zona.
Rematamos, como non, en Valença. A unha que sei eu, saíulle mal a xogada porque era domingo e estaban fechadas moitas lonjas, pero en troques, había grupos de animación na rúa (clowns, músicos, malabaristas...) que nos deron unha agradable sobremesa logo do enésimo bacallau (posiblemente o mellor da viaxe, anque o menos barato) no Fortaleza.
1 comentario:
Braga es mas bonita de Portugal :)
Publicar un comentario