Iberismo

A raíz do comentario que Pedro Morgado me deixou na entrada anterior -Portugal- correspondo á súa xentileza visitando o seu estupendo sitio http://avenidacentral.blogspot.com/ no que a participación de lectores é abundantísima (este si que é un auténtico blogueiro). Detéñome no artigo que publica a partires das declaracións feitas días atrás por Saramago, sobre a hipotética integración futura de Portugal en España. Rexistra récord de comentarios (máis de 60) polo que constato que o tema dos nacionalismos (por chamalo dalgunha maneira) fai remexer á xente nun sentido ou noutro, mesmo nun país que por aquí ten fama de centralista. Hai para todos os gustos: algún iberista que apoia ao nobel, nacionalistas portugueses que mesmo apelan á épica historia da antiga lusitania, partidarios da integración da zona miñota na Galiza... pero o que máis me chama a atención é a reacción que esperta o comentario dun lusista galego en algúns portugueses, os cales rexeitan o seu intento de darlle a volta ao calcetín e reintegrar a Galiza en Portugal. O resultado concrétase en comentarios do tipo (...) vocês galegos resolvam os vossos problemas com Espanha mas não usem o nome de Portugal para tratar dos vossos interesses. Para os Portugueses os galegos são espanhois (...) os galegos é que querem passar essa ideia. Aquilo é um "dialecto" "giria" que apenas alguns galegos (muito poucos) entendem. Basta ir a Vigo ou à Corunha que ninguém entende isso a que chamam de galego. É uma ideia que alguns desocupados pretendem passar mas a verdade é que o "galego" é algo totalmente incipiente (...) não tentem criar um cenário que não existe. Somos portugueses e sempre seremos. A Galiza faz parte de Espanha. Amigos mas países diferentes (...) ... que escorrentan ao galego reintegracionista coma un cadeliño co rabo entre as pernas (penso que nunca tal sospeitara).
Eu hai tempo que non me pronuncio sobre o tema porque se escoitan tantas maragotadas que xa non é do meu interese, pero este punto de vista non deixa de me facer gracia (non podo evitar esta maldade), porque hai algúns que se din nacionalistas galegos e pensan que Portugal acollería cos brazos abertos a unha Galiza independizada de España. Viven nun mundo irreal, nunha utopía que se desmorona ao sairen á porta da casa. Non se dan conta de que o relativismo cultural que eles esgrimen para loitar contra ese españolismo castrador que non nos entende, pode existir tamén alén do Miño con respecto a nós. Ese menos mal que nos queda Portugal, non é tan certo.
De calquera xeito, o que non se debe facer nunca é perder as formas por este asunto, ao que eu non podo evitar atoparlle cada vez máis similitudes co movemento hooligan. Será que me estou a facer vello como Saramago?